For Test

Http://Die-iSnt-Hard.Persianblog.Com  

دل من دست بردار ، دیگه بسه انتظار

اولش فکر نمی کردم که دلم رو برده باشه

يا دلم گول چشای روشنش رو خورده باشه

اما نه گذشت و ديدم دل من ديوونه تر شد

به تو گفتم و دلت از قصه ی من با خبر شد

ميدونم دوستم نداری مثل روزای گذشته

من خودم خوندم تو چشمات يه کسی اونو نوشته

مي دونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

می دونم واست يکی شد بودن و نبودن من

آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشيدن

رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن

----------------------------------------------------

رفت و ما رو تنها گذاشت

به نام تنها نوازنده ی پيانوی عشق

با عرض سلام خدمت تمام همراهان هميشگيم .اميدوارم خوب و شاد باشيد. امروز بعد از ۳۷ روز اومدم تا آپديت کنم. امیدوارم توی اين مدت که نبودم فراموش نشده باشم ( هرچند که تا حدودی فکر می کنم اينطور باشه ). به هرحال اميدوارم خوشتون بياد

هيچ حرفِ دگری نيست که با تو بزنم

تو نمی فهمی اندوه مرا

چه بگويم به تو ای رفته ز دست ؟

شدم از مستی چشمانِ تو مست

شده ام سنگ پرست

هرشب به اين دل می گويم : بيهوده به اين جاده بی سوار چشم مدوز....اوکه رفته برنمی گردد !

هرروز تقويم روی ديوارراخط ميزنم.

۱/۲/۳....

امروزحتی دگربرای تقويم ديوارهم تکراری شده ام.

حتی طلوع وغروب خورشيدهم برايم بی معنی می شود.

کاش يک روز بيايی وبگويی دوستم داری !!!!!!!!!!!!!

با عرض سلام خدمت تمام عزیزانی که توی این مدت در نبودم منو تنها نذاشتن. نمیدونم چجوری باید جبران کنم.از همتون ممنونم زودتر از این میخواستم آپدیت کنم ولی گذاشتم برای امروز که با 3 تا مناسبت همراه بود.امروز دقیقا روز تولد وبلاگ هستش. از کسایی که باعث شدن من یک سال بدون اینکه خودمو تنها ببینم بنویسم نهایت تشکر را دارم و امیدوارم بتونم از این به بعد بهتر هم بنویسم. من اسماتونو نمیبرم. چون من اینقدر دوستان خوب دارم میترسم اسمتون یادم بره و شرمنده بشم. خودم هم 1 سال بزرگتر و با تجربه تر شدم. امیدوارم بتونم ازش بخوبی استفاده کنم و انتظارات رو بر آورده کنم.همچنین کریسمس رو به هم وطنان مسیحیم تبریک میگم.اميدوارم سال خوبی رو پشت سر بزارين. اما الان میخوام به یه سری از سوالاتی که از من شده بود جواب بدم

جواب مرسال عزیزم : چشم. سعی میکنم از این به بعد درباره ی این جور مسایل چیزی ننویسم که هم خودم و هم دیگران ناراحت نشن

جواب علی جان : عزیز اگه شما به اسم و موضوع وب توجه کنی میبینی که دلیلی برای شاد نوشتن پیدا نمیکنم. من این وب رو برای گفتن درد دلم مینویسم. ولی بازم چشم. اگه اتفاق شاد یا مطلب شادی داشتم مینویسم. ممنون از نظرت

جواب یه دختر رهگذر : بله. من با کمال میل نوشته های شما رو توی وبلاگ قرار میدم. فقط کافیه برام میل کننین و بگین که میخوایین توی وب باشه. به اسم خودتون هم میزارم. از شما هم تشکر میکنم

جواب سارا خانوم- شادی خانوم و علی جان : خیلی کوتاه جوابتونو میدم. خودم هم سعی میکنم شاد باشم.ولی با مسایلی که برام پیش اومده نمیتونم. از هرسه تاتون ممنونم که به فکر من هستین

جواب حامد عباسی فرد - ناشناس و یوحنا : عزیزان. من نمیدونم که شما 3 نفرین یا 1 نفر که به اسم 3 نفر نظر میده. مهم هم نیست. ولی پیشنهاد میکنم از این به بعد توی وب نیایین تا کمتر اذیت بشین. ایجوری فکر کنم بهتر باشه

جواب ساناز اسدی : چشم . من تا وقتی که خودم بدونم مخطبانم ازم راضی هستند ادامه میدم و به حرف بقیه من کاری انجام نمیدم

محمد - نازنين - سياوش و ميهن عزيزم واقعا نظر شماها بیشتر از همه منو تحت تاثیر قرار داد. اما امیدوارم روز به روز وضعتون از این که هست بهتر بشه. موفق باشین

در آخر از گوگوش عزیز تشکر میکنم به خاطر این همه تعریف و تمجید که لایقش نبودم و با حرفایی که زده بود خیلی امیدوارم کرد.همچنین امیدوارم نازنین عزیز از لحاظ روحی روز به روز بهتر بشه و مثل سابق فعالیت کنه. یک باره دیگه هم اینجا بهش تسلیت میگم. و اما آپدیت امروز ....

و درد که هميشه و هميشه قلبم را ميازارد.....

امشب به اندازه غم تمام بشريت دلتنگم .....

کاش فرياد رسی بود در اين سکوت شبانه......

من و تو قصه اي داريم. قصه ما هم مثل خيلي از قصه ها دو تا عاشق دارد و يک ديو خبيث.
ديو قصه ما همين جا با ما زندگي مي کند. با من و تو. بين من و تو. مدام شکل عوض مي کند، مدام رنگ عوض مي کند. سياه و سهمگين و موذي مي شود، بازيمان مي دهد و ما هم بازي مي خوريم.
گاهي خودش را به شکل گذشته درمي آورد، اينطور وقتهاست که بغض راه گلويمان را مي بندد و نفس کشيدن مشکل مي شود.
گاهي خودش را به شکل آدمها درمي آورد، اينطور وقتهاست که چهره هايمان در هم مي رود و مي ترسيم.
گاهي خودش را به شکل سفر درمي آورد، به شکل رفتن. اينطور وقتهاست که چشمانمان را مي بنديم و سعي مي کنيم به آخرراه فکر نکنيم.
گاهي شکل ندانم کاريهاي من مي شود، گاهي شکل عصبانيتهاي تو مي شود...
به هر شکلي که بشود، من بين هزار ديو ديگر تشخيصش مي دهم؛ چون ديو قصه ما يک نشانه دارد. وقتي که من و تو مي خنديم، کوچک ميشود. ترسان و لرزان به گوشه اي مي خزد. جوري پناه مي گيرد که انگار از اول نبوده است.
مي دانم که يک روز، يک جايي وسط خنده هايمان شيشه عمر اين ديو را پيدا مي کنيم.
شيشه را به زمين مي زنيم و مي شکنيم. دود که شد و رفت به هوا، آخرقصه ديو است؛       اول قصه ما.